Weerloos in liefde

Weerloos in liefde

Onverwacht valt, zonder waarschuwing,
een toon, blik of gebaar,
uit dit tijdloze moment
in een gisteren zonder grond.
Na duizelingwekkende daling
ligt daar dit gekwetste gewonde,
krachteloos kreunend,
elk bot gebroken, in elke vezel gekrenkt,
in de vorm van Lucebert’s woorden.

‘Alles van waarde is weerloos.’

Niet in staat en niet bij machte
zich uit zichzelf nog op te richten.
Om hulp te vragen te stom geslagen.
Dan is daar, even wonderlijk onverwacht,
jouw stem die het streelt,
jouw ogen die het verlichten,
jouw handen die het dragen.
Het verleden wordt weer geborgen in vroeger
En ik, meer geheeld, in het nu.

Gedichten

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *